Prolog.

 Obudził Mnie dźwięk budzika, położyłem na nim rękę i zrzuciłem go na ziemię. Była sobota, myślałem że sobie pośpię.
Kuba nie zapomnij że dziś idziemy na pizze!
 Na śmierć zapomniałem o " przyjacielskim spotkaniu " z Justinem. Zerwałem się do łazienki, umyłem zęby, ogarnąłem włosy, ubrałem coś na siebie.
- Cześć mamo.- Nalałem szklankę soku, zrobiłem łyk.
- Co chcesz na śniadanie?.- Spytała mama.
- Nie, dziś nic. Idę na pizze z Bieber'em.- Odpowiedziałem po czym ubrałem buty, i wybiegłem z domu.
- Pa.- Zaśmiała się mama, po czym opuściła głowę i wróciła do swojej czynności.
 Wbiegłem na uliczkę gdzie znajdowała się pizzernia. Spojrzałem na zegarek.
- Cześć.- Przybiłem Bieber'owy pionę.
- Siema.- Uśmiechnął się, zrobił to samo.
 Najedzeni, spacerowaliśmy po Stanford. Just jak zwykle musiał pokazać swoje dobre serce, staliśmy przed teatrem, na którym kiedyś grał, pamiętam go, małego Biebsa który grał piosenkę Never say Never. Teraz grała tam młoda dziewczyna.
 Po jego minie wiedziałem co się stało, usiedliśmy na ławce w parku.
- Co się stało?.- Spytałem lekko zaniepokojony.
____
 Nie miałem weny, ale coś wymyśliłem. Sorry za szablon, ale na blogspot jeszcze nie umiem. Podoba wam się? Będzie ktoś czytać? Nie wiem czy pisać 1 rozdział.